آخرین دیدار نویسنده نسرین ثامنی

فریده در آشپزخانه را چنان به هم کوبید که شیشه بالای در با صدای ناهنجاری در هم شکست و فرو ریخت. بهرام با حالتی عصبی از آشپزخانه بیرون آمد. از روی خرده شیشه ها گذشت و فریاد زد: – با توسل به زور نمی تونی منو مجبور کنی که تسلیم خواسته هات فریده با عصبانیت گلدان کریستالی را که روی میز شیشه ای قرار داشت بلند کرد و آن را محکم به زمین کوبید. عرق از پیشانیش میجوشید. دیدگانش چون در اخگر سوزان در نی نی میدرخشید. از فرط خشم کف بر لب آورده بود. تمام بدنش دستخوش تشنج گشته بود. این بار او بود که فریاد بر می آورد . من از این زندگی خسته شدم. لعنت به تو. لعنت به این زندگی آخه از جون من چی میخوای؟ چرا راحتم نمیذاری؟ – تو از جون من چی میخوای؟ مرتب داری به جون من نق می زنی. آخه می گی چکار کنم؟ چه کاری بوده که واست نکردم؟ از صبح تا شب جون میکنم تا تو راحت و آسوده باشی. حرف حسابت چیه؟ فریده با تنی پر تنش خود را وری مبل انداخت سیگاری آتش زد و در حالی که دست هایش …