نام ها و سایه ها نویسنده محمدرحیم اخوت

نام‌ ها و سایه‌ ها در دوازده فصل و یک پیشگفتار تنظیم شده‌است.در این داستان راویان مختلف با نثرهای متفاوت مربوط به دوره‌ های تاریخی متفاوت حضور دارند. داستان سرگردانی مردی‏ است که پس از سی سال دوری از وطن،به خانه پدری باز می‏گردد تا با ثبت فضای اجتماعی و تاریخی‏ زمان خود و سپردن آن به بازنویسی توسط پروین دخت،نقبی به امروز زند تا«دوباره به یادشان بیاید که یک دکتر سیروس ایوانی بوده که‏ خان‏داداش یکی‏ شان بوده و خان‏دایی آن یکی ؛ یکی که معلوم نیست در کدام گوشه این دنیای بزرگ،این ذره غبار کیهانی زندگی‏ اش را چطوری‏ گذرانده و چرا عاقبت برگشته اینجا... من این رمان یا نمی دانم چی را چند سال پیش نوشتم باید سال 75 بوده باشد.من که نه باید بگویم ما چیزی ست که دونفری مان نوشته ایم.اصل کاری هایش را او نوشته و من هم دستی به سر گوشش کشیده ام.بعضی از جاهایش را هم که پیداست خودم نوشته ام. با این همه اگر قرار است مسئولیتی باشد همه اش به عهده من است تاریخ نگذاشته ام همین که آن را در دفتر سررسید سال 1375 نوشته ام نشان می دهد که تاریخش همان وقت ها ست.بله 75 بود.بعد از خودکشی خان دایی پاییز و زمستان یادداشت هایی که پیش تر نوشته ام هنوز در میان نوشته هایم هست. یادم باشد به فریبا زنگ بزنم.شب منزل آقای افراسیابی برای شام … راوی این داستان زنی است به نام "پروین " که شرح حال خویش و سرگذشت پیرمردی به نام "دکتر سیروس " (خان دایی ) را بازگو می کند. خان دایی مردی است که در اواخر دهه 20 از ایران به شوروی پناه می برد و پس از سی سال به ایران باز می گردد. پروین که در رشته تاریخ تحصیل می کند به دلیل رشته تحصیلی اش نیز پیوند فامیلی به خان دایی نزدیک می شود؛ اما پس از خودکشی خان دایی پروین بنا بر آن چه از او شنیده و نوشته هایی که از او باقی مانده داستان زندگی او را نقل می کند. شیوه داستان در داستان (گویی هر یک روایتی است از یک حکایت واحد)، متنی آمیخته از انواع نثر (قدیمی و امروزی )، استفاده داستانی از "پیشگفتار" و "زیرنویس " و شعر و نقد و غیره ، از ویژگی های این داستان به شمار می آید.