نقد آثار احمد شاملو نویسنده عبدالعلی دستغیب

نویسنده در این کتاب پس از ذکر مواردی درباره زندگی شاملو و اهمیت شعر او، شعر او را مورد نقد و بررسی قرار داده است. احمد شاملو یکی از راهگشایان شعر نو پارسی است که پس از نیما بیشترین تأثیر را بر شعر و شاعران معاصر داشته است. شعر شاملو با تحولات ویژه زندگانی شاعر و پیرامون او همراه بوده است.نویسنده در این کتاب پس از ذکر مواردی درباره زندگی شاملو و اهمیت شعر او، شعر او را مورد نقد و بررسی قرار داده است... شاعر از قطعه های نثری و موزون رمانتیک «آهنگهای فراموش شده» تا رسیدن به قطعه «مرگ ناصری» در مثل، راهی طولانی را پشت سر گذاشته است.وزن و قالب شعرهای این شاعر بسیار متنوع است و او بیش از دیگر شاعران پارسی معاصر، در میدان های گوناگون سبک، آزمایش دست یازیده است. نگارنده در کتاب دیگری از این مجموعه با نقد اشعار احمد شاملو (01 بامداد) شاعر معاصر ایران دست زده است. گفتنی است شاملو کار خود را با قطعه‌ی ادبی‌نویسی و مجموعه "آهنگ‌های فراموش شده" (1326) آغاز کرد. پس از آن با نیما و جوهر شعر مدرن آشنا شد و ثمره‌ی این آشنایی، اشعاری بود که به صورت مجموعه‌های 23 تیر، قطعنامه (1330)، آهن‌ها و احساس‌ها (1332) به چاپ رسید. شاملو در این دوره بیشتر زیر نفوذ کارهای نیما و مایاکوفسکی بود و کم‌کم بیان و زبان خاص خود را پیدا کرد و با سرودن اشعار مجموعه‌های "باغ آینه" (1339)، "آیدا در آینه" (1343) به استقلال ویژه‌ای رسید. به تصریح نگارنده: "در دهه‌ی 30، سروده‌های او آئینه‌ی رویدادهای حاد روزانه بود و سپس نومیدی در اشعارش راه یافت. شاملو در عرصه‌ی شعر مدرن، همواره‌ پیش‌گام بوده است و سروده‌های او بیش از اشعار دیگران، زیر و بم چند دهه‌ی اخیر زندگانی اجتماعی ایران را بیان می‌کند. زندگانی دشوار فردی و اجتماعی، زیر و بم‌های سخت آن از دهه‌ی 30 به بعد از مضامین مهم اشعار اوست.