رسالهای عرفانی در بیان اصول و قواعد و آداب سیر و سلوک به روش نقشبندیه است. مطالب این رساله، حاصل شهودات و الهامات نویسنده و بدون وساطت فکر و تعقل ظاهری و تحصیل حصولی است. مطالبی که برای سالکان در مقام اندیشه و عمل ضروری است.
نویسنده پس از تبیین مقام انسان و لزوم سیر الی الله به مباحثی پیرامون عمل و دستورات عملی پرداخته و اخلاقیات فاضله و شرایط لازم برای وصول به آن هدف را مطرح نموده است. در همعه یازدهم با مدحی شیرین و جذاب از حضرت علی با عنوان «اول فاتح باب جذب الی الله» پس از رسول الله نام برده شده است. در جای دیگر از لزوم و اهمیت زیارت قبور الهی و استمداد از باطن ایشان سخن گفته شده است. عبارات کتاب با قلمی استوار و زبان فارسی آمیخته با برخی عبارات به زبان اردو نگاشته شده و مطالب آن حکایت از دستیابی نویسنده به مقامات معنوی دارد.
