نگاهی به نگرش های فلسفی سده بیستم نویسنده میرعبد الحسین نقیب زاده جلالی

پرداختن به تحلیل، همانند یکی از جنبه‌های فلسفه‌، کاری است که حتی به زمان سقراط می‌رسد، ولی با این همه نام فلسفۀ تحلیلی دربارۀ جنبش و نگرشی به کار می‌رود که در پایان سدۀ نوزدهم با فیلسوفانی چون پیرس در آمریکا، مور و راسل در انگلستان و فرگه در آلمان آغاز گردید. این نگرش در جریان تحول خود به صورت‌های گوناگون درآمد و به نام‌های متفاوتی نامیده شد. از آن میان می‌توان به اتمیسم منطقی، پوزیتیویسم منطقی، تحلیل زبانی، تجربه‌گرایی منطقی و فلسفۀ تحلیل منطقی اشاره کرد. انگیزۀ پیش‌روان این جنبش متفاوت بود؛ برای نمونه، فرگه برای استوار کردن بنیادهای حساب در این راه گام نهاد و راسل برای استوار کردن بنیادهای ریاضی به طور کلی و نیز به همراه مور برای رهانیدن اندیشه از تاریکی و پیچیدگی نظام‌های متافیزیکی و به ویژه ایده‌آلیستی. در کتاب حاضر نگرش‌های فلسفی رایج در قرن بیستم به همراه فیلسوفان هر مکتب معرفی شده است. برخی از این مکاتب و نگرش‌ها عبارت‌اند از: پراگماتیسم، فلسفۀ هستی، ساختارگرایی، پست‌مدرنیسم، و اندیشۀ انتقادی (دبستان فرانکفورت).