سهراب سپهری نویسنده سهراب سپهری

"محمد حقوقی" در این مجلد از "شعر زمان ما"، دوره های شعری "سهراب سپهری" را نیز مورد بررسی قرار می دهد و روند چگونگی بیان را در دوره های اول و دوم شعری او به تصویر می کشد. او همچنین به سه نوع بیان در اشعار "سهراب سپهری" اشاره می کند و با نشان دادن تفاوت های شعر سهراب با شعر شاملو و نیما، وجه تمایز اشعار او را مشخص می کند. نویسنده با پرداختن به مفهوم ادراک، که یک مفهوم کلیدی در جهان بینی شاعر است، بسامد شعری او را آشکار می سازد و تاثیر پذیری های سهراب را با بررسی عناصر مختلف در اشعارش، نشان می دهد. رسالت مجموعه ی "شعر زمان ما" ارائه ی نگاهی جدید به شعر است که علاوه بر آن با معرفی شاعر، درک خواننده را نسبت به او نیز اعتلا می بخشد. سهراب سپهری در 15 مهرماه 1307 در کاشان به دنیا آمد. وی در ابتدا به سبک نیمایی شعر می‌سرود ولی بعدها رویه خودش را باز شناخت. در این شیوه جدید سهراب سپهری بر دیدگاه انسان مدارانه و آموخته‌هایی که از فلسفه ذن فرا گرفته بود به شیوه جدیدی دست یافت که «حجم سبز» شیوه تکامل یافته سبکش محسوب می‌شود. وی عادت داشت که دور از جامعه آثار هنری اش را خلق کند و برای رسیدن به تنهایی‌هایش «قریه چنار» و کویرهای کاشان را انتخاب کرده بود.شعر وی صمیمی، سرشار از تصویرهای بکر و تازه‌است که همراه با زبانی نرم، لطیف، پاکیزه و منسجم تصویر سازی می‌کند. از معروفترین شعرهای وی می‌توان به: نشانی، صدای پای آب و مسافر اشاره کرد که شعر صدای پای آب یکی از بلندترین شعرهای نو زبان فارسی است. کریم امامی که از دوستان نزدیک وی بوده در زمان حیاتش برخی از شعرهای سهراب را به زبان انگلیسی ترجمه کرده‌است. ...من مسلمانم. قبله ام یک گل سرخ. جانمازم چشمه، مهرم نور. دشت سجاده من. من وضو با تپش پنجره ها می گیرم. در نمازم جریان دارد ماه ، جریان دارد طیف. سنگ از پشت نمازم پیداست: همه ذرات نمازم متبلور شده است. من نمازم را وقتی می خوانم که اذانش را باد ، گفته باد سر گلدسته سرو. من نمازم را پی "تکبیره الاحرام" علف می خوانم، پی "قد قامت" موج....