کتاب علم اخلاق یا حکمت عملی نویسنده محمد علی بامداد

اخلاق در لغت جمع خلق بر وزن فعل و خلق بر وزن افعل است، راغب اصفهاني در كتاب مفردات مي‌گويد اين دو واژه در اصل به يك ريشه باز مي‌گردد. خلق به معناي هيئت، شكل و صورتي است كه انسان با چشم سر مي‌بيند و خلق به معناي قوا و سجايا و صفات دروني است كه انسان با چشم دل به آنها پي مي‌برد. پس در تعريف اخلاق مي‌توان گفت: اخلاق مجموعه صفات روحي و باطني انسان است، البته به اين تعريف از اخلاق، اخلاق صفاتي گفته مي‌شود و اخلاقي اضافه بر آن نيز وجود دارد به نام اخلاق رفتاري كه تعريف آن به اين شرح است: آن اعمال و رفتاري كه ازخلقيات دروني انسان ناشي مي‌شود شايد بتوان در تفاوت و تمايز دقيق ميان اخلاق صفاتي و اخلاق رفتاري به اين نكته اشاره كرد كه اخلاق صفاتي همان گرايشات، اميال، اقبال و ادبارهاي دروني انسان است، همان مايل شدن به امري و روي برگرداندن از امري ديگر.