تحولات سیاسی اجتماعی بعد از انقلاب اسلامی در ایران (1357 - 1380) (جلد 1) نویسنده یحیی فوزی تویسرکانی

(از مجموعۀ 2 جلدی)در این مجموعه ابتدا به عنوان پیش‌درآمد، اشاره‌ای به علل و عوامل رخداد انقلاب در ایران شده است که در آن ضمن مروری بر رهیافت‌های مختلف در مطالعه‌ی انقلاب اسلامی با تاکید بر قوت رهیافت‌های تلفیقی به مطالعه‌ی عوامل ساختاری و ارادی هم‌چون نقش امام خمینی در مقام رهبر انقلاب، نقش ایدئولوژی تشیع، نقش بسیج مردمی، نقش گروه‌ها و جریانات سیاسی اشاره شده است. در بخش نخست، ضمن مروری بر روند رخداد انقلاب، ماهیت ساختار و عملکرد شورای انقلاب، دولت موقت و نهادهای انقلابی و رابطه‌ی این نهادهای دوران‌گذار با یک‌دیگر بررسی شده، هم‌چنین در ادامه به بررسی نحوه‌ی تکوین قانونی نظام جدید سیاسی پرداخته شده است و چالش‌های موجود درباره‌ی تعیین نوع نظام سیاسی و تدوین قانون اساسی مورد بحث قرار گرفته است و روند تثبیت نهادهای قانونی در کشور یعنی نحوه‌ی انتخاب اولین رئیس جمهور، و هم‌چنین اولین انتخابات مجلس و نحوه‌ی تاسیس و تثبیت قوه‌ی قضاییه بعد از انقلاب بررسی شده است. در بخش دوم صف‌بندی نیروهای سیاسی بعد از انقلاب و وقایع مهم دوران گذار، یعنی دوران حاکمیت شورای انقلاب و دولت موقت بررسی گردیده است. در این بخش هم‌چنین به وقایع دیگری هم‌چون اشغال سفارت آمریکا در تهران و کودتای نافرجام نوژه پرداخته شده است.