کتاب بتهوون انسان پیروز اثر امیل لودویگ مترجم علی اصغر بهرام بیگی

آیا او زشت نبود؟ شانه های پهن، با گردن کوتاه، سر حجیم، بینی کشیده. تیره، با دست های مودار و ناخن های پهن. نگاه می کرد، می ایستاد و راه می رفت و همیشه کمی خمیده بود. در خانه او را اسپانیل صدا می زدند و معنایش را نمی دانستند. اما نگاه دوست او وگلر کاملا متفاوت بود. در عمارت برونینگ لحظاتی از تنش، انفجار، اعترافات رخ داد - به طور خلاصه، اولین مورد از آن شکاف ها بین بتهوون و دوستانش بود که قرار بود خیلی بیشتر از این اتفاق بیفتد. این هوس یا خلق و خوی نبود که در آن زمان و بعدها باعث ناراحتی های همیشگی او شد - این چیزی نبود جز حسن نیت محض، اشتیاق صادقانه برای تسخیر هر قلبی. و با این حال روحیه اجتماعی او همیشه در جستجوی دوست بود، چه در میان مردان و چه در میان زنان. او مانند موتزارت جاه‌طلبی‌های دنیوی داشت و اینها او را به برقراری روابط اجتماعی ترغیب می‌کرد – اما او بیش از هر زمان دیگری منزوی می‌شد. سپس دوستی بین الئونور، برادرش استفان، وگلر و بتهوون به شور و شعف می رسد و منجر به جدایی او از دومی، ازدواج او با اولی می شود، تا اینکه سرانجام آنها که در جوانی با هم دوست بودند، دوباره آشتی می کنند - سه نفر. که دیگر هرگز ارتباط خود را با یکدیگر قطع نکردند. اما هیچ کس بهتر از کنت والدشتاین جوان او را نشناخت و به او کمک نکرد. او توجه انتخابگر چاق را به نابغه جوان ارکستر خود جلب کرده بود. و اکنون او بتهوون را به وین فرستاد. در آنجا قرار بود استادی او را بشنود. موتزارت در وین، در سال 1787، در اوج شهرت خود، در محاصره بت‌هایش ایستاد و پسر خجالتی تیره از کشور راین جلوی او نشست و با چشمان هیجان‌زده به او خیره شد، زیرا منتظر بود موضوعی به او داده شود. . داده شد - او شروع به ایجاد تغییراتی روی آن کرد و نواخت. در اتاق بعدی موتزارت داشت گوش می داد. با صدای آهسته ای به دوستانش گفت: حواستان به آن یکی باشد، روزی درباره او صحبت می شود! بتهوون به راین بازگشت - او امتحانش را پس داده بود.