نام خلفا بر فرزندان امامان (ع) بن مایه ها، پیرایه ها مؤلف سیدعلی شهرستانی ترجمه سیدهادی حسینی

پژوهشی تاریخی در زمینه علت نام‌گزاری فرزندان ائمه(ع) به نام خلفای سه‌گانه و فلسفه این نام‌گزاری‌هاست. در این اثر از منظری تاریخی سیره اهل‌بیت(ع) در نامیدن فرزندان خویش به نام‌هایی مانند: عایشه، عمر، عثمان و ابوبکر و انگیزه‌های سیاسی و اجتماعی آنان در این زمینه اشاره شده و سیر تاریخی این مسأله بررسی شده است. نگارنده به اوضاع سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دوران حیات ائمه(ع) به‌ویژه در عصر امویان و فشار و خفقان رایج در این عصر اشاره کرده و نقش خلفا، امویان و عباسیان را در این زمینه بررسی نموده است. نگارنده این نام‌گزاری‌ها را دلیل محبت اهل‌بیت(ع) نسبت به خلفا و وجود صمیمیت بین آن‌ها ندانسته و دلایل ایشان در این زمینه را بازگو نموده است. این دلایل مبتنی بر حقایق تاریخی و جنبه‌های ادبی و لغوی اسامی انتخاب شده از سوی ائمه(ع) است.