مجموعه شش رساله عرفانی و فلسفی به زبان فارسی و عربی در شرح برخی از اندیشههای ابن عربی و قیصری است.
نویسنده که از برجستهترین استادان عرفان و فلسفه اسلامی بوده و مراتب عرفان نظری و عملی ره طی کرده بود، با بیانی رسا و شیوا به تبیین و تفسیر مباحثی از شرح فصوص قیصری، الهیات، طبیعیات، منطق و مباحث عالی عرفان نظری پرداخته است.
بحثهای منطق، طبیعیات و الهیات و تعلیقه بر شرح فصوص به زبان فارسی است، اما رساله موجز و عمیق مراتب خمس که تقریرات درس عارف نامدار مرحوم میرزا هاشم اشکوری است به زبان عربی میباشد.
وی در مهر 1312 ش. به عنوان معلم ادبیات عرب در دانشسرای عالی تهران (که اکنون با نام دانشگاه خوارزمی شناخته میشود) مشغول به کار شد. در سال 1315ش. در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به مقام استادی رسید و تدریس زبان و ادبیات عرب و فلسفه قدیم به او واگذار شد. او علاوه بر تدریس در دانشکده ادبیات به استادی دانشکده علوم معقول و منقول نیز گمارده شد تا سال 1334 ش. در دانشگاه تهران به تدریس مشغول بود.
