در آمدی بر فلسفه طب همایون مصلحی

فلسفه پزشکی شاخه‌ای از فلسفه است که مسائل را در تئوری، تحقیق و عمل در حوزه علوم بهداشتی بررسی می‌کند. به طور خاص در مباحث معرفت شناسی، متافیزیک و اخلاق پزشکی که با اخلاق زیستی همپوشانی دارد. فلسفه و پزشکی، که هر دو از یونانیان باستان شروع شده‌اند، تاریخچه‌ای طولانی از همپوشانی ایده‌ها داشته‌اند. تا قرن نوزدهم بود که حرفه ای شدن فلسفه پزشکی شکل گرفت. در اواخر قرن بیستم، بحث‌هایی در میان فلاسفه و پزشکان مطرح شد که آیا فلسفه پزشکی را باید رشته‌ای از فلسفه یا پزشکی برای خود دانست. از آن زمان به اجماع رسیده است که این رشته در واقع یک رشته مجزا با مجموعه ای از مسائل و سوالات جداگانه است. در سال‌های اخیر دوره‌های دانشگاهی متنوعی وجود داشته است. کتاب حاضر با نگاهی نوین به پزشکی و بیماری ابعاد تازه ای از آن را روشن می سازد و این مسئله را از حالت علمی و تجربی صرف خارج می کند؛این اثر بسیاری از مسائل فلسفی و اخلاقی و پیامدهای مرتبط با رشته مذکور را می نمایاند. مولفان کتاب پیش رو که یکی پزشک، یکی روان پزشک و دیگری فیلسوف است به لزوم بازنگری اقدامات پزشکی پیشین و مسئولیت پزشکان تاکید دارند و به مسائلی چون تجربه گرایی و واقع گرایی، علیت در طب، پزشکی و جامعه شناسی، روان کاوی و روان پزشکی، هرمنوتیک و… می پردازند.