اهل سنت واقعی دو جلدی نویسنده محمد تیجانی تونسی ترجمه محمد جواد مهری

هر گاه بخواهیم، بدون تعصب و ظاهر، از شیعه سخن بگوییم؛ باید آن ها را چنین تعریف کنیم: یک مذهب اسلامی که دوستدار و پیرو دوازده امام از خانواده پیامبر صلی الله علیه و آله علی و فرزندان او هستند. و در مسائل فقهی از عبادات و معاملات، از آن ها پیروی می کنند. و کسی جز پیامبر صلی الله علیه و اله را بالاتر از آنها نمی شمارند.این تعریف درست شیعه، و بسیار کوتا و فشرده است. نباید به سخن دروغگویان گوش داد که شیعه را دشمن اسلام،یا معتقد به پیامبری علی علیه السلام و یا وابسته به عبدالله بن سبای یهودی می دانند. ((اهل سنت)) به اکثریت عظیم مسلمانان گفته می شود که حدود سه چهارم امت اسلامی را در بر می گیرد. آنان از چهار امام اهل سنت یعنی ابوحنیفه، مالک، شافعی و احمدحنبل پیروی می کنند. و به این ترتیب به چهار شاخه تقسیم می شوند.از این گروه بزرگ، یک شاخه ی کوچکتر جدا شد که چارچوب اندیشه های آنان را ابن تیمیه پدید آورد و ان را سلفیه و ابن تیمیه را مجددالسنه می خوانند. سپس وهابیت به رهبری محمدبن عبدالوهاب آن را دنبال کرد که امروز مذهب رسمی در عربستان است. همه ی این گروه ها خود را اهل سنت می خوانند و گاهی هم یک کلمه بر آن می افزایند و بر خود نام اهل سنت و جماعت می گذارند. از لابلای بحثهای تاریخی، روشن خواهد شد که هر کس پیرو آنچه (خلافت را شده) نام گرفته، باشد و خلفای راشدین یعنی ابوبکر، عمر، عثمان و علی(ع) را بپذیرد و یکسان به امامت آنها گردن نهد، چه درچه در روزگار آنان و چه امروز، سنی و ((اهل سنت و جماعت)) نام می گیرد. و هر کس خلافت را به این صورت نپذیرد و آن را بر خلاف قانون بداند و عقیده داشته باشد که پیامبر(ص)، علی بن ابی طالب(ع) را به نام، برای خلافت معرفی کرده، به او ((رافضی)) می گویند.