تفسیر مثنوی معنوی داستان قلعه ذات الصور یا دزهوش ربا نویسنده استاد همایی ره ، سال نشر 1349 ش

داستان قلعه ذات الصور یا دزهوش ربا بنده ضعیف جلاالدین همائی فرزند ابوالقاسم محمد نصیر طرب بن همای شیرازی اصفهانی اصلح الله احواله و ختم بالخیر ماله از کودکی در خانواده‌یی از اهل علم و ادب و عرفان پرورش یافته است که همگان پدر بر پدر مثنوی دوست و مولوی شناس بودند؛ در ایام جوانی که بتحصیل اشتغال داشت یکی از ارکان مهم عمده تحصیلاتش فنون فلسفه و عرفان بود که آن را در خدمت مشایخ و استادان فن می‌آموخت و از گنجینه افاضاتشان سرمایه دانش و معرفت می‌اندوخت؛ عشق که هم اکنون به مثنوی و مولوی دارد مولود همان پرورش است که از خانواده پایه و مایه گرفته و در دوران تحصیل بالیده و شکفته بود «با خود آوردم از آنجا نه بخود بربستم»؛ اگر این حقیر از فهم کلمات مولانا طرفی بسته باشد نتیجه خدمت همان مشایخ و اساتید است رحم الله الغابرین منهم و ابقی الحاضرین....