دیوان عشق نویسنده آیت الله محمد روزبهانی

کتاب حاضر به صورت شعر در وصف حضرت دوست خود نمایی می‌کند. در جهان هستی بهترین چیز، عزیزترین چیز و بالاترین چیز، اصل، معبود، مسجود، محبوب و معشوق بی همتا خدای علی اعلی می‌باشد. کمالات اولیه الهی، کمال اَتَم، اَعْلی و مُطلق است؛ تمام وجودش خوبی است. حال یک بنده ی ضعیف ناتوان می‌خواهد بعضی از آن بی نهایت خوبی را به قلم یا به زبان جاری سازد، آیا ممکن است؟ هرگز نتواند. اضافه بر این، عدد یا لفظ برای آن ندارد. نه با نثر دارد و نه با نظم دارد، اما در نظم اصطلاحات و واژه‌هایی به کار رفته که در وقت استعمال آن‌ها دانسته می‌شود که بنده ای معبود خود را ستایش می‌کند و معبودش را محبوب دارد، روی حب و عشق، واژه‌های خاصی را استعمال می‌کند.