سلسله های صوفیه ایران نویسنده نورالدین مدرسی چهاردهی

تصوف در ادامه حیات خود به فرقه های مختلف و انشعابات گوناگون تقسیم شد، فرقه هایی مثل: نعمت اللهیه، صفی علیشاهی، ذهبیه، اویسیه، گنابادیه، خاکساریه، قادریه، اهل حق، نقشبندیه و دهها فرقه و انشعاب دیگر و هر کدام از این فرقه ها اغرافات و بدعت هایی را وارد دین کردند. البته اکثر فرقه های صوفی در ایران از انشعابات فرقه ی نعمت اللهیه است.... سلسله های صوفیه ایران را به ویژه از آن سبب اثری ارزنده می دانیم که نویسنده اش برای کشف حقایق تصوف و مقاصد-صوفیه -به گفته خود-با ناوک مژگان در راه آگهی براسرار سلاسل گام برداشته و به مناصب طریقتی فریب نخورده و دل در گرو وام ها ننهاده است. سلسله ی نعمت اللهی منسوب به سید نورالدین شاه نعمت الله ولی است. شاه نعمت الله ولی فرزند میر عبدالله در 730 هجری در حلب متولد شد و در 834 هجری در گذشت و مزارش در ماهان کرمان است. مزار شاه نعمت الله ولی از زیارتگاه های مهم اهل عرفان در ایران است. شاه نعمت الله ولی در مکه از مریدان شیخ عبدالله یافعی بود. پس از شاه نعمت الله فرزندش شاه خلیل الله جانشین پدر شد و با مهاجرت وی به هند مرکز فعالیت سلسله نعمت اللهی قریب دویست سال در هندوستان بود.