ادب و عرفان در آثار باباطاهر عریان نویسنده محمد ادیب نیا

در آسمان ادب و عرفان اسلامی ستارگان درخشانی‌اند که پرتو نورشان همه جا را فرا گرفته است و فیض ولایت وجودشان تشنگان بسیاری را سیراب نموده است. در این میان قدوة العارفین، باباطاهر همدانی از جایگاه ویژه ای برخودار است. آنچه او را در این بین ممتاز می‌نماید زبان عامه‌پسند اوست که نکات عمیق و لطایف دقیق عرفانی و اخلاقی را در قالبی مردمی همچون فهلویات می‌سراید و نیز مسائل عرفانی را در عباراتی کوتاه و بی‌پیرایه و بی‌تکلف در قالب کلمات قصار بیان می‌نماید. این پژوهش جهت نمایاندن این شخصیت بزرگ قرون چهارم و پنجم هجری به شناساندن دو بعد از ابعاد برجسته، یعنی ادب و عرفان در آثار ایشان پرداخته است؛ لذا ابتدا به بررسی تجلی ادب و عرفان در کلمات قصار باباطاهر و آنگاه به بررسی تجلی ادب و عرفان در دوبیتی‌های ایشان وارد شده و دستاوردهای دل‌انگیزی بدست آورده است.