دیوان عطار نویسنده فریدالدین عطار نیشابوری مصحح بدیع الزمان فروزانفر

بعد از مولانا، عطار پرمایه ترین شاعر صوفیه است که سخنش با شور و عشق همراه است و یکی از شاهکارهای شعر و ادب فارسی به حساب می آید. اثر پیش رو مشتمل بر قصاید، غزلیات، ترجیعات، ترکیبات و فتوت نامه است. کتاب حاضر در ابتدا به شرح حال زندگی عطار پرداخته است و سپس تاثیر شگفت عطار بر شعرای بزرگ را با اشاره به ابیاتی که نشان از این تاثیر دارد بیان کرده است. فریدالدین ابو حامد محمد بن ابوبکر ابراهیم بن اسحاق عطار نیشابوری، یکی از شعرا و عارفان نام آور ایران در اواخر قرن ششم و اویل قرن هفتم هجری قمری است. بنا بر آنچه که تاریخ نویسان گفته اند بعضی از آنها سال ولادت او را 513 و بعضی سال ولادتش را 537 هجری.ق، می دانند.