تذکره عرفات العاشقین و عرصات العارفین نویسنده تقی الدین محمد اوحدی دقاقی بلیانی تحقیق و تصحیح سیدمحسن ناجی نصرآبادی

کتاب عرفات‌العاشقین و عرصات‌العارفین یکی از بزرگترین و مهمترین تذکره‌ها و رساله‌های فارسی است که در سالهای 1022–1024 هـ.ق. توسط تقی‌الدین محمد اوحدی حسینی دقاقی بلیانی (973–1040) مشهور به اوحدی بلیانی، شاعر، ادیب و نویسنده نام‌آور دوره صفوی به رشته تحریر درآمده است. اوحدی بلیانی این تذکره را پس از عزیمت به هند و در دربار جهانگیرشاه (1014–1037) نوشته است و در آن شرح حال و نمونه شعر نزدیک به سه هزار و پانصد شاعر را از آغاز شعر فارسی تا روزگار خود در بیست و هشت «عرصه» و هر عرصه را در سه «غرفه» شامل غرفه متقدّمین، غرفه متوسّطین، و غرفه متأخّرین فراهم آورده است. در این کتاب شرح حال و آثار عده‌ای از شعرا آمده باشد. معمولاً تذکره‌نویس علاوه بر معرفی شاعر و نقل اشعار او، به شرح حال وی نیز پرداخته و گاه دربارهٔ آثار و اشعار او به بحثی انتقادی می‌پردازد.تذکره‌ها مهمترین منبع برای پی بردن به خصوصیات شعر، سبک شاعری، آثار، هم‌عصران و اوضاع و احوال زمان زندگی شاعران است.