کتاب مبانی منطق فلسفی نویسنده لطف الله نبوی

امروزه علم منطق همچون درختی است تناور که ریشه های عمیقی در خاک و شاخه های گسترده ای در آسمان دارد. تنه این درخت همان است که به آن منطق کلاسیک (منطق گزاره ها و منطق محمولات) می گویند. شاخه های گسترده آن منطق های فراکلاسیک یا توسعه یافته (منطق موجهات، منطق زمان، منطق معرفت، منطق تکلیف و ......) و ریشه های عمیق آن منطق های فروکلاسیک و مقیّد (منطق شهودی، منطق های میانی و .....) نامیده می شوند. کثرت منطقی آن زمان پدید می آید و ظاهر و بارز می شود که با نظام هایی از منطق رو به رو باشیم که نتوان از توسعه و بسط آنها به منطق کلاسیک دست پیدا کرد و یا خود از بسط منطق کلاسیک حاصل نشده باشند؛ یعنی نسبت آنها با منطق کلاسیک به لحاظ گستردگی قضایا به اصطلاح عام و خاص من وجه یا تباین جزئی باشد. منطق ربط، منطق آزاد و عمده منطق های فازی از این نوع هستند. این گونه نظام ها را می توان منطق های ناکلاسیک ذکر کرد. آنچه غالباً امروزه به منطق های غیرکلاسیک مشهور شده است، مجموعه منطق های فراکلاسیک، فروکلاسیک و نا کلاسیک است که برخی از آنها موضوع بحث کتاب حاضرند