کتاب گفت و گو با غریبه ها نویسنده مالکوم گلدول مترجم مهران مقدم

معرفی کتاب گفتگو با غریبه ها چطور فیدل کاسترو توانست برای یک نسل سازمان جاسوسی آمریکا را گول بزند؟ برای چه نویل چمبرلین فکر کرد که می تواند به آدولف هیتلر اعتماد کند؟ آیا سیتکام ها یا طنزهای موقعیت تلویزیونی درباره ی نحوه ی ارتباط با یکدیگر چیزی به ما می آموزند که حقیقت ندارد؟ مالکوم گلدول در حالی که این سوال ها را مورد بررسی قرار می دهد، صرفا کتابی برای خواندن ننوشته است. او این اثر را برای شنیدن نیز خلق کرده. در نسخه ی صوتی کتاب گفتگو با غریبه ها، مخاطب صدای افرادی که با آن ها مصاحبه شده نظیر دانشمندان، جرم شناسان و روانشناسان ارتش را نیز می شنود. رونوشت دادگاه ها مجددا اجرا شده و به نمایش درآمده اند. گلدول در این کتاب، کلاهبرداری برنی مادوف، دادگاه آماندا ناکس و خودکشی سیلویا پلات را بازبینی می کند و مخاطب مستقیما از بازیگران حقیقی این تراژدی های واقعی می شنود. نویسنده با افراد درخشانی مصاحبه می کند و دیدگاه های قوی را ایجاد میکند. او چشمانی تیز و طبعی کنایی دارد و یکی از بهترین مشاهده گرهای نسل حاضر محسوب می شود که با یاری دادن مخاطب در دیدن تصویر بزرگ تر و اندیشیدن به آن، تلاش در توجیه شرایط انسان ها دارد و به همین دلیل مخاطبان او را تحسین می کنند. گلدول بحث می کند که یک چیزی درباره ی ابزارها و استراتژی هایی مورد استفاده ی ما برای سر در آوردن از کار افرادی که نمی شناسیم، اشتباه است. و چون ما نمی دانیم که چطور باید با غریبه ها صحبت کنیم، با آغوش باز ناسازگاری ها و سو تفاهم ها را به زندگی خود دعوت می کنیم واین اختلافات و سو تفاهم ها، اثری عمیق بر زندگی و جهان پیرامون ما خواهد گذاشت. درباره مالکوم گلدول درباره مالکوم گلدول مالکوم تیموتی گلدول، زاده ی 3 سپتامبر 1963، روزنامه نگار، نویسنده و سخنران کانادایی است که در همپشایر انگلیس به دنیا آمده است.زمانی که او شش ساله بود، خانواده اش به اونتاریوی کانادا مهاجرت کردند. گلدول در دبیرستان در مسابقات دو شرکت می کرد و در چهارده سالگی برنده ی دوی 1500متر شد.او در سال 1984 در رشته ی تاریخ از دانشگاه تورنتو فارغ التحصیل شد. وی در سال 1987 به بخش های اقتصادی و علمی روزنامه ی واشنگتن پست پیوست تا سال 1996 در آن جا مشغول بود. مالکوم گلدول از سال 1996 عضو تحریریه ی روزنامه ی نیویورکر بوده است ویژگی های کتاب گفتگو با غریبه ها نامزد جایزه گودریدز سال 2019 دسته بندی های کتاب گفتگو با غریبه ها ادبیات کانادا ادبیات واقع گرایانه دهه 2010 میلادی روانشناسی جامعه شناسی پرفروش ترین های چاپ 99 نکوداشت های کتاب گفتگو با غریبه ها گفتگو با غریبه ها کتابی دوست داشتنی است که باید خوانده شود...خواندن آن نه تنها طرز نگاه شما به غریبه ها را تغییر می دهد، بلکه طرز نگاه شما به خودتان و اخبار و جهان را نیز تغییر می دهد. Oprah Magazine موفقیت عمده ی آقای گلدول زمانی اتفاق می افتد که ذهن شکاک به این می اندیشد که شاید ما درباره ی همه چیز اشتباه می کنیم و شاید، تنها شاید این آقای گلدول نقشه ای در سر دارد...گفتگو با غریبه ها نسبت به عناوین قبلی او وزین تر است. New York Times گلدول اثری متقاعد کننده با شروعی مکالمه ای ارائه داده است...در عصر حاضر که دنیا به طور غیر قابل حلی قطبی شده است، کتابی که شیوه های مختلف شکست یا سو برداشت در ارتباط با دیگران را بررسی می کند، بسیار ضروری است. گلدول با ترکیبی از گزارشات و تحقیقات و قلمی روایتگر، مثال هایش را در این کتاب خواندنی و ضروری و هیجان انگیز روشن می کند. Los Angeles Times موارد مطالعه ی گلدول بسیار مهیج اند...سرشار از حکایات گیرا از گذشته های دور و نزدیک. او از این داستان های میخکوب کننده استفاده می کند تا مشاهداتی در باب نحوه ی ارتباط ما با غریبه ها را ارائه کند. Booklist یک اثر سیاحتی و تفکربرانگیز دیگر از گلدول...خوانندگان با اثری دیگر که به آنها می گوید هر چه فکر می کنید بلدید، اشتباه است، رو به رو می شوند که آن ها را ناامید نخواهد ساخت. Kirkus Reviews هم جذاب و هم موضوعی ... رساله ای متفکرانه ... گلدول با نثری رنگارنگ ، روان و در دسترس که امضای اوست، می نویسد. Publishers Weekly قسمت هایی از کتاب گفتگو با غریبه ها مفهوم شفافیت تاریخچه ای طولانی دارد. در سال 1872، سیزده سال پس از اولین نظریه معروف تکامل، چارلز داروین کتابی با عنوان بیان احساسات در انسان و حیوان منتشر کرد. وی عقیده داشت خندیدن، اخم کردن، چین دادن به بینی برای نشان حس انزجار، همگی جزو رفتار تکاملی انسان برای تطبیق یافتن است. بیان احساسات با سرعت و دقت به یکدیگر، یکی از مهم ترین ارکان بقای بشر بوده است. او عقیده داشت که تکامل در صورت، آن را به بیلبوردی از قلب تبدیل کرده است. ایده داروین کاملا درونی است کودکان هرگاه شادند، می خندند، وقتی غمگین اند، اخم می کنند و هنگام تحیر، نفسشان بند می آید؛ نه اینکه صرفا کسانی که در کلیولند، تورنتو و یا سیدنی این برنامه را می بینند، متوجه می شوند، بلکه همه آن را درک می کنند. جلسات دادگاه تعیین غرامت در فصل دوم یک نوع تمرین شفافیت است. قضات با نوشتن ایمیل و یا به صورت تلفنی کار نمی کنند. آن ها باور دارند که باید متهم را ببینند. چند سال پیش، یک زن مسلمان در میشیگان شاکی یک پرونده بود. در دادگاه روبندی به صورت داشت که همه چیز جز چشمانش را می پوشاند. قاضی از او خواست تا آن را دربیاورد، ولی زن قبول نکرد. پس قاضی پرونده را مختومه اعلام کرد. او بر این باور بود که نمی تواند قضاوت درستی داشته باشد، اگر نتواند یکی از طرفین را مشاهده کند. او به زن گفت: یکی از وظایف من در کنار شنیدن دفاعیات، نگاه کردن به صورت هاست تا بدانم چه اتفاقی رخ داده است. اگر شما پوشش خود را برندارید، من نمی توانم متوجه شوم آیا شما حقیقت را می گویید یا نه. نمی توانم حالات چهره و دیگر جزئیات لازم را مشاهده کنم. آیا شما هم فکر می کنید که حق با قاضی بوده است؟ حدس می زنم که بسیاری از