زمزم عرفان یادنامه حضرت آیت الله بهجت قدس سره نویسنده محمدی ری شهری

مؤلف در مقدمه كتاب، درباره چگونگى شكل‏گيرى اين مجموعه مى‏گويد: «واگذار شدن نمايندگى رهبرى در حج در اوايل سال 1370، ايجاب مى‏كرد كه براى بهره‏گيرى هر چه بيشتر از مراسم سياسى ـ عبادىِ حج و برگزارى هر چه بهتر آن، از انفاس قدسى آن آيت‌اللَّه بهجت، در اين سفر، توشه برگيرم. بدين منظور، از آن تاريخ، هر ساله، پيش از عزيمت به سوى خانه خدا و پس از بازگشت از سفر، معمولاً به محضر ايشان شرفياب مى‏شدم و از ره‏نمودهاى ايشان در زمينه‏هاى مختلف، بهره مى‏بردم. ديدارهایى كه با آن بزرگوار داشتم، گاه قريب يك ساعت طول مى‏كشيد. در اين ديدارها، ايشان مطالب متنوّعى را درباره قرآن، حديث، فقه، اصول، اخلاق، عرفان، كشف و كرامات علماى سلف، حج و سرپرستى حجّاج، امام خمينى و انقلاب اسلامى و برخى امور سياسى، بيان مى‏فرمود. همچنين گاه، ره‏نمودهاى خاصّى درباره برخى اذكار و اعمال داشتند، كه اين جانب، شمارى از برجسته‏ترين مطالب ايشان را، گاه در محضر ايشان و گاهى پس از آن، يادداشت مى‏كردم.» آيت‌الله ری‌شهری در بخش ديگری از مقدمه اين كتاب می‌افزايد: شخصاً از رهنمودهاى ايشان، بسيار بهره برده‏ام و اكنون نيز بهره مى‏برم و بدين جهت، بيش از ديگر اساتيد و ذوى الحقوق، به ياد آن بزرگوار هستم. همچنين مؤلف اميد دارد تا علاقه‏مندان به اين مباحث، بتوانند با بهره‏گيرى از اين كتاب خود را به آن الگوى كامل نزديك كنند و زمينه را براى تداوم انقلاب اسلامى تا ظهور حضرت امام مهدى ـ عجل‌الله فرجه ـ فراهم سازند. مجموعه اين يادداشت‏ها اكنون در قالب اين كتاب براى بهره‏گيرى بهتر علاقه‏مندان به اين مباحث، در چهار بخش تدوين شده است: بخش اوّل به جمع‏بندى مهم‏ترين ره‏نمودهاى آيت‌الله بهجت اختصاص دارد. در اين بخش افزون بر ارائه تحليلى كوتاه و افزودن برخى آيات و روايات متناسب با موضوع، بخشى از ره‏نمودهاى ايشان كه در كتاب‏هاى ديگر نقل شده‏اند و مكمّل يادداشت‏هاى مؤلف است آمده است. مطالب اين بخش در ده فصل با اين عناوين تنظيم شده است: 1. قرآن؛ 2. حديث؛ 3. فقه و اصول؛ 4. ارزش‏هاى اخلاقى و عملى؛ 5. فلسفه و عرفان؛ 6. كشف و كرامات؛ 7. حج و سرپرستى حجّاج؛ 8. امام خمينى و انقلاب اسلامى؛ 9. سياست؛ 10. رهنمودهاى ويژه. بخش دوم، گفت‌وگو با فرزند گرامى ايشان حجّت‌الإسلام والمسلمين جناب آقاى على بهجت، درباره پدر بزرگوارش صورت گرفته است. بخش سوم، متن يادداشت‏هاى مؤلف از سخنان ايشان، در طول سال‏هاى 1370 تا 1387. بخش چهارم، شرح حال مختصرى از غالب كسانى كه در متن كتاب، از آنها ياد شده است. همچنين در آغاز كتاب زندگى نامه‏اى از آيت الله بهجت آمده است. در پيش‏گفتار كتاب نيز درباره سير تأليف و نكاتى درباره آن نگاشته شده است.