کتاب «از سکوی سرخ» نوشتهی یدالله رویایی، شاعر برجسته و نظریهپرداز شعر حجم، اثری تأملبرانگیز در باب ماهیت شعر، تحولات زبان شعری و جایگاه آن در شعر معاصر ایران است. این کتاب که با عنوان فرعی «مسائل شعر» منتشر شده، مجموعهای از نقدها، مقالات، گفتوگوها و تحلیلهای نظری رویایی دربارهی شعر مدرن و چالشهای آن است.
رویایی در این اثر، با زبانی شاعرانه و نگرشی انتقادی، مرزهای سنتی شعر را به چالش میکشد و به دنبال راههای تازهای برای بیان شاعرانه میگردد. او معتقد است که شعر فراتر از واژهها، یک تجربهی زبانی است که باید با شکستن چارچوبهای قراردادی، به کشف افقهای نوین بیان بینجامد. بر همین اساس، او مفاهیمی چون استقلال زبان شعری، موسیقی درونی، تصویرپردازی، ابهام، فرم، و نقش مخاطب در دریافت شعر را بررسی میکند.
یکی از مباحث کلیدی این کتاب، تفاوت شعر کلاسیک و مدرن و جایگاه شعر حجم در میان جریانهای شعری معاصر است. رویایی، به عنوان بنیانگذار شعر حجم، از این مکتب شعری دفاع میکند و نشان میدهد که چگونه این جریان، با چندلایگی معنا و بازیهای زبانی، به شعر امکانی تازه برای بازآفرینی جهان میبخشد. در این میان، او بر ضرورت رهایی از زبان گزارشی و نزدیک شدن به زبان شهودی و چندبعدی در شعر تأکید دارد.
