دستهبندی: ادبیات
کتاب اصول نقد ادبی نویسنده آیور آرمسترانگ ریچاردز ترجمه سعید حمیدیان
زمان آمادهسازی 1 روز کاری
کتاب «اصول نقد ادبی» نوشتهی آی. ای. ریچاردز نخستین بار در سال 1924 در لندن منتشر شد و خیلی زود با چاپی در نیویورک به شهرتی جهانی دست یافت. این اثر نقطهی عطفی در تاریخ نظریهی ادبی مدرن به شمار میآید، چرا که جایگاه ریچاردز را به عنوان یکی از معماران اصلی نقد نو تثبیت کرد. ریچاردز، که در آن زمان در کمبریج تدریس میکرد و بعدها در دانشگاه هاروارد نیز نفوذ فراوانی یافت، با این کتاب کوشید نقد ادبی را از پراکندگی و هرجومرج نظری برهاند و آن را بر پایهی اصول روانشناسی استوار سازد. او با جسارت اعلام کرد که نقد ادبی باید «شاخهای از روانشناسی» به شمار آید، زیرا هنر چیزی جز فرایندی پیچیده برای انتقال ارزشها، احساسات و ایدهها از ذهن خالق به تجربهی مخاطب نیست. ساختار کتاب بیانگر همین هدف است. ریچاردز در فصلهای آغازین به نقد وضعیت آشفتهی نقد در زمانهی خود میپردازد؛ از قضاوتهای سلیقهای و نامنسجم گرفته تا سوءبرداشتهایی که از آثار ادبی میشد. سپس چارچوبی بدیل ارائه میدهد که بر تحلیل دقیق فرآیندهای ذهنی استوار است: لذت، حافظه، احساس، تداعی و تجربهی زیباشناختی. در ادامه، او به مقایسهی رسانههای هنری گوناگون از شعر و نقاشی گرفته تا موسیقی و مجسمهسازی میپردازد و نشان میدهد که چگونه هر کدام شیوهای خاص در برانگیختن ادراک و داوری زیباشناختی دارند. مباحث پایانی کتاب نیز گسترهی وسیعتری مییابند و به رابطهی نویسنده با مخاطب، چندگانگی تفسیر، پیوند هنر با زمان و فرهنگ، و همچنین پیامدهای اخلاقی و تخیلی ادبیات میپردازند. نفوذ این اثر در سراسر قرن بیستم آشکار است
دستهبندی: ادبیات