ازاحه العله فی معرفه القبله نویسنده سدیدالدین شاذان تحقیق هادی قبیسی عاملی

تألیف ابوالفضل سدید الدین معروف به شاذان که در سال 558 نگاشته شده، از مآخذ بحار الأنوار به شمار می رود و علامه مجلسی همۀ آن را در کتابش نقل کرده است. شهید ثانی نیز در کتاب ذکری از آن نقل کرده و نراقی در مستند الشیعه بدان توجهی داشته است. شیخ سدید الدین با خبر می شود که فرامرز بن علی بقرانی جرجانی در مکه، برای تشخیص و نشان دادن کعبه از علائمی استفاده کرده که در مکان های دور و خارج از حرم، باید بدانها توجه کرد؛ از همین رو، برای اصلاح خطای آن اقدام به تألیف این کتاب کرده است. شاذان کتابش را در هفده فصل تدوین کرده است: لزوم رو به قبله بودن؛ ضمن استناد به آیۀ «قد نری تقلب وجهک ...» موارد وجوب توجه به قبله را بیان کرده است؛ نمازهای واجب، و نمازهای مستحب در صورت امکان؛ ذبح و نحر؛ حالت احتضار، غسل، نماز و دفن مردگان؛ وقف در وقفین؛ رمی جمرات و حلق الرأس. اقسام قبله و احکام آن؛ رو به قبله کنندگان سه دسته اند: کسانی که کعبه را مشاهده می کنند؛ کسانی که مسجد الحرام را می بینند؛ و کسانی که خارج از حرم هستند.