حبسیه در ادب فارسی از آغاز شعر پارسی تا پایان زندیه نویسنده ولی الله ظفری

حبسیه یا زندان سروده یا زندان نامه، شعریست که در زندان یا مربوط به زندان سروده می شود و شاعر علت اسارت و بدبختی خود را در آن با صراحت بیان می کند. درون مایه ی این حبسیه ها، شکوه از زندان، سختی و فشار غل و زنجیر، درد ناشی از شکنجه، آلودگی محیط، بدی غذا، بد رفتاری زندان بان، تنهایی و ... است. در گونه ای از حبسیه کسی ستوده یا مدح نمی شود و شاعر از هیچ کس طلب بخشایش نمی کند. در گونه ای دیگر که اعتذاریه یا پوزش نامه خوانده می شود- شعر، با ستایش از شاه یا کسی که به یاری او امید دارد آغاز می گردد و لحنی آرام و ترحم آمیز دارد. حبسیه در قالب های مختلفی مثل: قصیده،غزل و رباعی یا قالب نیمایی سروده شده است. شاعران حبسیه سرای معروف عبارتند از: ناصر خسرو، مسعود سعد سلمان، خاقانی، ملک الشعرای بهار، فرخی یزدی و مهدی اخوان ثالث. کتاب حبسیه در ادب فارسی: از آغاز شعر پارسی تا پایان زندیه، نوشته ولی الله ظفری است و در انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده است.