قاعده اقرار، سید مجتبی نور مفیدی

اقرار و اعتراف اشخاص و دایره نفوذ و شرایط آن، از دیرباز در مرکز توجه فقها بوده و از آثار مختلف فقهی، به ویژه کتاب‌هایی که درباره «قواعد فقه» نگاشته شده، آن را موضوع بررسی قرار داده اند. اهمیت این موضوع، خاصه در عصر حاضر و چالش‌های مربوط به آن، سبب گردید تا قاعده «اقرار» یا به بیان دقیق‌تر، «اقرار العقلاء علی انفسهم جائز» به بحث گذاشته شود و مطالعاتی درباره آن صورت گیرد. هر چند «قاعده اقرار» چونان یک قاعده در کتب فقهی پیشینیان ذکر نشده، مفاد آن افزون و کتاب‌های مزبور، در روایات نیز مشاهده می شود. اثر پیش‌رو، ضمن بررسی موارد تطبیق این قاعده در منابع یادشده، صورت‌بندی روشنی از آن در هفت فصل ارائه می‌کند و چشم‌انداز های پژوهشی آن را می‌نمایاند. کتاب حاضر هفت فصل یک خاتمه را در بر دارد. ...