زرگر اصفهانی،مولفان،محمدحسین زرگر - سیدحسین میرطاهر عمادالعارفین

مروری بر کتاب بانضمام اشعاری از بزرگان ادب و عرفان اصفهان محمد حسین اصفهانی یا محمد حسن اصفهانی معروف به زرگر اصفهانی شاعر سده سیزدهم هجری قمری از غزلسرایان دوره قاجاریه که در اصفهان دیده به جهان گشود . زرگر اصفهانی در بازار اصفهان زرگری می کرد و در اوقات فراغت به سرودن غزل می پرداخت . ذوقش خوب و طبعش روان بود و در شیوه غزلسرائی و آوردن مضامین لطیف مهارت داشت . زرگر مردی بسیار خوش صحبت و گشاده روی بود و شعرای اصفهان به مجالست او رغبتی تمام داشتند . زرگر اصفهانی با وجود اینکه در همه عمرش بیشتر از 60 قطعه غزل نسروده است ولی به جهت لطافت و اشتهار این 60 قطعه غزل از شاعران معروف به شمار می رود . در "مدایح معتمدیه" منوچهر زرگر معتمدالدوله را مدح کرده است . چو کرد لب به می آلوده ترک باده پرستم بریخت خون جهانی به این بهانه که هستم به زلف یار بگفتم که کافرک به چه دینی جواب داد مسلمان من آفتاب پرستم به عهد سست نکویان نبسته است کسی دل تو ساده لوحی من بین که دل به عهد تو بستم هزار بار بهر گام دوش تا سر کویت اگر ز شوق به پا خاستم ز ضعف نشستم اگر چه نیست امیدی به عهد سست تو ما را بدین خوشم که زمانی بود به دست تو دست