سایه اژدها،مولف محمدعلی گودینی

قسمت هایی از کتاب سایه اژدها درینگ درینگ اژدها وارد می شود! درینگ درینگ... همه سرها چرخیدند. نگاه کارگرهای دوزنده کارگاه تهران مد، برگشت رو به انتهای کارگاه. همه دیدند « لطفی لنگی » ایستاده روی صندلی پشت چرخ خودش، تی شرت قرمز رنگش را هم از تن درآورده؛ مچ بند قرمزی به مچ دست بسته. شست دست راستش را تا نزدیک بینی اش بالا برده. چهار انگشت به هم چسبیده اش رو به سقف است. دست چپ را با زاویه نوددرجه جلو برده و با هر پنج انگشت از هم سوا شده، سعی دارد با کج گرفتن شانه، رو به هم کارها ژست عکس بروس لی را بگیرد! در حالی که چند نوار چسب باریک قرمزرنگ هم به سینه اش چسبانده است . لطفی لنگی با آن قیافه گرفتن؛ خیلی جدی و بدون هیچ حرکتی، مانند عکس توی پوستر بالا سرش، ایستاده بود رو به پنجره؛ از طبقه سوم، رفت و آمدهای شتابان مردم همیشه عجول و ماشین ها را توی خیابان نگاه می کرد و...