

جنون نوشتن نویسنده:رضا براهنی
این کتاب چون گزیده آثار رضا براهنی است، ناگزیر بحث درباره همه آثار براهنی را با تمامی زوایا و ابعاد آن نیز میتواند به خود اختصاص دهد؛ به عبارت دیگر مطالعه این کتاب خواننده را با تمامی زمینههای هنری و فکری و شخصیتی او آشنا خواهد کرد.
رضا براهنی نویسنده ، شاعر و منتقد ادبی ایرانی بود. او عضو کانون نویسندگان ایران و یکی از چهرههایی بود که در سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۷ برای تشکیل کانون نویسندگان ایران با جلال آل احمد همکاری داشت. او همچنین رئیس سابق انجمن قلم کانادا بود. آثار او به زبانهای مختلف از جمله انگلیسی، سوئدی و فرانسوی ترجمه شدهاست.
از جمله مجموعه های شعر او میتوان به آهوان باغ (۱۳۴۱)، جنگل و شهر (۱۳۴۳)، شبی از نیمروز( ۱۳۴۴)، مصیبتی زیر آفتاب (۱۳۴۹)، گل بر گسترده ماه (۱۳۴۹)، ظل الله(۱۳۵۸)، غمهای بزرگ ما(۱۳۶۳)، بیا کنار پنجره(۱۳۶۷)، خطاب به پروانهها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟ و اسماعیل(۱۳۶۶) اشاره کرد.
مهمترین رمانهای او آواز کشتگان، رازهای سرزمین من، آزاده خانم و نویسندهاش، چاه به چاه و روزگار دوزخی آقای ایاز هستند. در زمینه ی نقد ادبی نیز طلا در مس، قصه نویسی، کیمیا و خاک، گزارش به نسل بی سن فردا و تاریخ مذکر از آثار شاخص او محسوب میشوند.
براهنی را در این کتاب و هم در مجموعه آثار به این جهات باید بازخواند و شناخت :
به جهت نقش مطلق انکار ناپذیرش در سر و سامان دادن اصولی و تعیین کننده به ادبیات آن دوران که با ذره بین سوال وظیفه هنرمند را در عصر شب مطرح می کند. و با این اقدام دلاورانه و ستیزجویانه به دها شاعر و نویسنده بزرگ و تثبیت شده و صدها شاعر و نویسنده در راه بر سلطه بودن مه با سلطه بودن را القا می کند. در این گیر و دارها و اوضاع و احوال ادبی در عین حال می داند که رسالت و تعهد در ادبیات و وفاداری در ادبیات به مردم و آرمانهای مردم به منزله دور شدن ادبیات از حوزه ادبیات آن نیست.
در واقع ادبیات از دید او دو گونه یا دو بعد می پذیرد. بعد هنری اثر که باید صاحب آن در تلاش خستگی ناپذیر باشد تا هنر خود را جاودانه ماندگار و تعمیم یابنده کند. بعد مردمی یا چهره مردمی ادبیات که در واقع باید بالنده متاثر و منعکس انسان تاریخ و جامعه باشد. اکثر نقدهای براهنی در آثاری مانند : طلا در مس.کیمیا و خاک/قصه نویسی و بحران رهبری نقد ادبی در ایران بر تصویر و نمایاندن و انطباق این دو دارند. زبان بی پروا و بازدارنده براهنی بازگرداننده راهیان خود و ناخودگاه است از بیراهه منتهی بر برهوت بطالت.
بی حاصلگی و گم و گوری. و در ادبیات کلاسیک فارسی در نثر از ابولفضل بیهقی گرفته تا نویسنده سیاحتنامه از این روست که می توان گفت براهنی یک تنه ولی فراتر از توانایی یک تن و گروه و طی سی سال چه تبعید.آزادی یا زندان چه در مقام استادی دانشگاهای تهران و امریکا و چه در شرایط کنونیش ابروی ادبی هنری هزاره مارا به خود باز اورده است.
فهرست
1. گزیده رمانها از جمله «روزگار دوزخی آقای ایاز» که اولین بار در سال 49 چاپ شد و در این گزیده قسمتهای اساسی آن آمده است.
2. گزیده شعرها
3. گزیده مقالات مربوط به شعر
4. گزیده مقالات مربوط به رمان
5. گزیده مقدمههایی که بر کتابهای خود و دیگران نوشته است.