

ژانی گل نویسنده: ابراهیم احمد مترجم: محمد قاضی , احمد قاضی
درد ملت
ژانی گل ، داستان یک فرد عادی فارغ از هرگونه اندیشه و مرام سیاسی است که تقدیر و تصادف او را در میدان سیاست قرار می دهد و به زندان می اندازد. در آنجا بر اثر ستم ها و شکنجه هایی که ماموران بی رحم رژیم حاکم عراق در حق او روا می دارند خواه ناخواه به طور کامل به سیاست کشانده می شود و روح عصیان در او سر می کشد.
کسی که چند سال از بهترین سالهای عمرش را در زندان تلف می کنند، خانه اش را ویران می سازند و کسانش را در بمباران آبادی های ولایتش می کشند و دیگر علقه ای برایش باقی نمی گذارند که او را به زندگی عادی معمولی پای بند کند و لذا سر به کوه می گذارد و به نهضتی می پیوندد که برای احقاق حق مطلومان و ستمدیدگانی چون خود او علم شده است.
بدین گونه می بینیم که بیشتر ناراضیان جامعه را خود دستگاه و ماموران بی بند و بار او می آفرینند، چنانکه از یک آدم تقریبا بی تفاوت که در مبارزه مردم علیه دستگاه ظلم و جورو استبداد، چندان دخالتی نداشته است، مبارزی پرشور می سازند و به جان رژیم خود می اندازند.
ابراهیم احمد، در سال ۱۹۱۴ در شهر سلیمانیه عراق متولد شد و تحصیلات خود را در رشته حقوق در دانشگاه بغداد به پایان رساند. احمد فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی فراوانی را در کردستان عراق داشت، و در ادبیات و تاریخ معاصر کردستان عراق، چهره ای مشهور به شمار میرود. او در سال ۱۹۵۶، دو سال قبل از فروپاشی حکومت شاهنشاهی هاشمی در عراق، این رمان را تحت تاثیر اصول رئالیسم اجتماعی به رشته تحریر درآورد. این نویسنده فقید کرد عراقی، پدر هیرو؛ همسر جلال طالبانی است.
ژان، در زبان کردی به معنای "درد، درد زایمان"؛ و "گل"، به معنی "اجتماع، مردم و خلق" است، از اینرو #ژانی_گل، یعنی "درد زایمان اجتماع"، و مراد از آن هم این است که جامعه نیز چه بسا که بسان زن باردار، دچار درد زایمان شود و فرزندی قهرمان و یا ملتی آزاد و خوشبخت بزاید.