نوای عشق مرثیه و احوالات امام حسین علیه السلام و یارانش نویسنده احمد همتی مشکینی آلنی

(شعر منتخب از کتاب نوای عشق) بخشودگی اهل گنه در صف محشر / با توبه و شرم از رخ رخشان حسین است/ اغراء به جهل است یقین آنچه تو گفتی(1)/ حرفت بخدا زخم دل و جان حسین است / زیرا که مجازات و عطا، روز قیامت/ در محکمۀ خالق سبحان، حسین است./ تقدیر همه ، دست خداوند قدیر است/ کی گفته که بخش گنه از، آن حسین است/ آمرزش تقصیر و خطا ، کار الهی است / البته یقین واسطه ، هر آن حسین است/ گر غسل ندامت نکند مرد تبهکار/ این درد کجا مورد درمان حسین است/ کج رفته هر آنکس که خدا را زده حاشا / امّا به غلط ، نوکر دربان حسین است/ لب نام حسین دارد و دل پر زرزالت/ این دوست ، کدامین گل بستان حسین است/ کذّاب و طمع کار و ریارکار و حرامی / در کرب و بلا قاتل اعوان حسین است/ گر توبه زاصرار گنه کردی و رفتی/ دستت به همین شیوه به دامان حسین است/ بیراهه رود آنکه ستایش گر حق نیست/ محروم هم از دفتر ودیوان حسین است/ آن شیعه بهشتی است ، مسلّم به قیامت/ کو پیرو اهداف درخشان حسین است/ آنکس که خداجو بود و صاحب تقوی/ شاگرد فداکار دبستان حسین است/ شخصی است فرحناک و سرفراز دو عالم/ کاندر دو جهان پیرو پیمان حسین است/ تا حکم خدا، زنده و جاوید بماند/ آغشته بخون پیکر الوان حسین است/ بی شبهه همان سجده و سجّادۀ خونین/ آثار عبودیّت و ایمان حسین است/ این همّتی ، هم مثل جوانان عزادار/ محتاج خدا بوده و مهمان حسین است.