دیوان حسینعلی منشی کاشانی با مقدمه کیوان سمیعی

استاد منشی كاشانی از شعرای بزرگ كاشان بود كه به سبك عراقی شعر می‌گفت. وی رئیس سابق انجمن ادبی صبای كاشان ذخیره‌ای از میراث ادب پارسی بود كه قریب چهل سال تحقیق و پژوهش نمود و پنجاه سال دیگر را در راه خدمات فرهنگی و ادبی صرف كرد تا در رمضان سال 1349 خورشیدی وفات یافت. او خواهرزاده مرحومه ناصری بود كه در شیوه سخنوری با پیشتازان كسب خراسانی به‌ویژه در فن قصیده هم‌طرازی داشت. بنابراین همانطوری كه خاقانی از مكتب عم خویش استفاده كامل نموده، منشی كاشانی نیز از محضر دایی خود بهره كافی اندوخت. او طبع و منشی عالی داشت و از آغاز شاعری، شیوه عراقی را برگزید و گهگاهی نیز تحت تاثیر استاد بزرگ شیوه هندی كلیم كاشانی قرارگرفته است. آثار منشی شامل اصناف مختلف شعر از قطعه، غزل، قصیده، رباعی، مثنوی، تركیب و تضمین می‌باشد. استاد فقید به زادگاهش عشق می‌ورزید و بازتاب این دلباختگی از آئینه آثارش نمودار است. دیوان اشعار او با مقدمه استاد کیوان سمیعی در سال 1367 منتشر شده است.