خوشبختی در سایه سار کلام نبوی نویسنده ولی زاده اکبر

اگر هستي را به يك درخت تشبيه كنيم، انسان ميوه ي درخت هستي است و سنگ ها و آجرها و طلاها و الماس ها و آهن ها و معادن، ‌جزء ريشه ها و ساقه هاي ما هستند. يعني ما يك روزي جزء اين ها بوده ايم و از اين ها عبور كرده ايم تا ميوه شده ايم، اما اكنون داريم خود را خرج همين سنگ ها و طلاها و... مي كنيم. درست به باغباني مي مانيم كه سال ها زحمت بكشد و دانه هايي بكارد، نگهداري كند و اين ها را تبديل به نهال كند، ريشه بدهد تبديل به درخت كند، ولي ميوه داد، ميوه ي آن را زير خاك همان درخت دفن نمايد كه دوباره خوراك همان ريشه ها و ساقه ها بشود...