یاد جاران نویسنده مهشید مشیری

همینجاست. در قدیمی با کلون چوبی، کوبه و گل میخ های فلزی و سایبان آجری طاقی شکل، که بر سر در آن حک شده است: «اگر فردوس بر روی زمین است، همین جاست.» با اطمینان، کوبه را به صدا درمی آورم.در را نیم باز می کند، مرا نمی شناسد. ولی من می شناسمش... از آن روز به بعد علی پر از شور و شوق شده بود و نوشته‌های احساسی و لطیف خود را یکی پس از دیگری به شیوا تقدیم می‌کرد .شیوایی که او تازه پیدا کرده بود .