بزم دیرینه عروس نویسنده معصومه معدن کن

شرح پانزده قصیده از دیوان خاقانی این كتاب شامل 13 مقاله است كه هر كدام از آنها نقد و معرفی و شرح و تفسیر كتاب خاصی است. مقاله‌های این مجموعه قبلاٌ در بخش «یك كتاب در یك مقاله» نشر دانش منتشر شده است. مقاله‌های این مجموعه در سه بخش «درباره تاریخ معاصر ایران»، «درباره جامعه امریكا» و «چند مسئله فرهنگی و سیاسی» تنظیم شده است. كتاب حاضر چهارمین برگزیده مقاله‌های نشر دانش است كه به صورت كتاب مستقلی منتشر می‌شود. افضل الدین بدیل بن علی خاقانی حقایقی شَروانی در سال 520 هجری قمری در شهر شَروان به دنیا آمد. تاریخ تولد او از اشاره‌های موجود در دیوان به دست آمده است. پدرش نجیب‌الدین علی مروی درودگر بود. مادر او مسیحی نسطوری بود که به اسلام گرویده بود. عمویش کافی‌الدین عمر طبیب و فیلسوف بود و خاقانی تا بیست و پنج سالگی در سایه حمایت او بود و در نزد او انواع علوم ادبی و حکمی را فرا گرفت. چندی نیز در خدمت ابوالعلاء گنجه‌ای شاعر بزرگ معاصر خود که در دستگاه شروانشاهان به سر می برد، کسب فنون شاعری کرد. پس از آنکه ابوالعلاء وی را بخدمت خاقان منوچهر شروانشاه معرفی کرد لقب «خاقانی» بر او نهاد.از ان پس خاقانی نزدیک به چهل سال وابسته به دربار شروانشاهان و در خدمت منوچهر شروانشاه، و پسر و جانشین او اخستان شروانشاه بود... خاقانی آن کسان که طریق تو می‏روند زاغند و زاغ را روش کبک آرزوست بس طفل کارزوی ترازوی زر کند بادام از آن خرد که ترازو کند ز پوست گیرم که مارچوبه کند تن به شکل مار کو زهر بهر دشمن و کو مهره بهر دوست ...