چهار پراگماتیست نویسنده: اسرائیل شفلر مترجم: محسن حکیمی

پرا گماتیسم جریانی بحث انگیز در تاریخ اندیشه بوده است، که در مورد آن تا کنون اثری مستقل و جامع به زبان فارسی نداشته ایم. زمینه پیدایش و چهارچوب استدلالی آن ناشناخته و معلومات دانسته ها در مورد آن پراکنده و افواهی بوده است. پراگماتیسم را، به گونه‌ای گسترده، فلسفه ویژه امریکا و مهمترین عامل مؤثر بر نظریه تربیتی آن توصیف کرده‌اند. امّا، به‌طور کلّی، آن را به عنوان فلسفه درک نکرده‌اند؛ بلکه گاه آن را نوعی گرایش تلقی کرده‌اند: تأکیدی بر کنش، عمل، جامعه، گرایشی به آنچه کارآئی دارد.

در این کتاب، می‌خواهم پراگماتیسم را به عنوان گروهی از آموزه‌های فلسفی مربوط به‌هم شامل نظریه‌های معنی، شاخت و رفتار که در سنت فلسفی ریشه دارند، از زمینه‌های عقلی و تاریخی برخاسته و متکی بر دلایل معقولند، بررسی کنم. چهار فیلسوف: پیرس، جیمز، مید، و دیوئی را، با تمرکز بر آثار معینی از آنان و توجّه به جوهر نظرات و استدلال‌هایشان و نگاهی حداقل به زمینه‌های زندگی و تأثیرات و پیوستگی‌های تاریخی، به تفصیل بررسی خواهم کرد.