زایش دوباره در آفرینش و عشق از دیدگاه مولانا نویسنده رضا آراسته مترجم محمود هاتف

مروری بر کتاب ... در واقع خدمت بزرگي به انسان معاصر شده است كه نويسنده اين كتاب نظريه هاي يكي از بزرگترين انسان دوستان و عرفا و «راز وران» جهان اسلامي، محمد جلال الدين رومي را به دنياي انگليسي زبان معرفي كرده است. اين مرد ايراني(رومي) يكي از معاصرين اكهارت است و نظريه هائي بيان كرده است كه در اصل با نظريه هاي عارف كاتوليك آلماني فرقي ندارد هرچند گاهي اين نظريه ها جسارت آميز بيان شده و كمتر مقيد به سنت گرائي هستند. رومی 200سال پیش از اراسموس Erasmus ونیکولاس دوکوزNichols de Cusa نظریات وافکار رنسانس مربوط به علاقه به انسانیت و اغماض مذهبی و نظریه ی عشق را به عنوان نیروی اساسی خلاقه آنچنانکه بوسیله فیچینو Ficino بیان شده است،اظهار کرد.رومی،عارف،شاعر،که پایکوبان به وجد در آمده ،یکی از بزرگترین عاشقان زندگی بود واین عشق به زندگی لبه هر عبارتی که نوشت،هر شعری که سرود وبه هریک از اعمال او سرایت کرده است... مباحث کتاب درباره شناخت کیفیت‌های روانی مولوی است که طی آن نگارنده کوشیده این نکته را خاطر نشان کند که چگونه انسان بر اثر تلاش روحی و پیدا کردن شناخت و معرفت، می‌تواند به "خویشتن خویش "برسد و خود را با هستی و جهان یکی کند و به تعبیری، عشق و شور و مستی و یگانگی را جانشین خشم و کین و دلهره و سستی و پریشانی و دو گانگی سازد .کتاب با تحلیل و بررسی برخی داستان‌های مثنوی و شواهد متعدد از شعر مولوی، همراه است . در مجموعه حاضر زمينه اجتماعي ايران از گذشته تا كنون مورد بررسي قرار گرفته است، روح سلطه گري و سلطه پذيري در بشر به بحث گذاشته شده و اثرات تلاش روحي و شناخت خود در دستيابي يك انسان به «خويشتن خود» و هماهنگي روح او با دنياي هستي كه عشق، مستي، شور و يگانگي را جايگزين خشم و كين و دلهره و سستي و پريشاني و… مي سازد، تبين مي شود. برخي از سروده هاي مثنوي مولانا براي انس خواننده با سخن وي و آشنايي با انديشه هايش به متن كتاب افزوده شده است. فهرست • بحث جبر و اختيار • آغاز داستان مردم شهر سبا و مدعي • شناساندن مدعي • راز و نيايش رند با آفريدگار • بررسي و تحليل شش بيت از عطار • شور و حال مولانا_ نگاهي به ديوان شمس • تولد دوباره در عشق و خلاقيت • و... مولانا ابتكاري دارد كه شايد منحصر به او و ويژه او باشد- يا دست كم در اين ابتكار كم مانند است- و آن اينست كه- چنانكه چندين بار تكرار شده- گفتنيها را مي گويد. نظر موافق و مخالف را مي آورد. و گاه چنان مي نماياند كه خود «مدعي» است و به مخالف و ايرادگير و شك كننده، بسختي مي تازد و گاه در نقش عابد و زاهد و واعظ جلوه گر مي شود و سختگيري و تحجر را به حد اعلي مي رساند اما سرانجام خواننده اثرش اختيار و آزادي و حق گزينش مي دهد يا بهتر بگويم: به او مي آموزاند كه بايد در پذيرش مطلب از خرد و انديشه خود ياري بگيرد. بهمين سبب، در هر بخش و داستان و سرگذشتي كه مي آورد، سروده هايش سخت متناقض مي نمايد. اگر پژوهنده، آگاه و بينا نباشد؛ يا مقلدانه و متعبدانه به او سر مي سپرد، يا سراسر آثارش را ياوه و پريشان مي انگارد.