کتاب مادر نویسنده ماکسیم گورکی مترجم علی اصغر سروش

کتاب مادر حاوی یک رمان روسی است که دو کتاب را در بر گرفته است. این رمان مشهور که یکی از نمایندگان سبک ادبی رئالیسم (واقع‌گرایی) در ادبیات جهان است، درمورد کارگرانِ انقلابیِ کارخانه‌ها است. این شاهکار با الهام از رخدادهایی واقعی و با محوریت چهرهٔ «پلاژیا ولاسوا» (مادر) و پسرش (پاول)، زندگی وحشتناک کارگران عادی کارخانه‌های روسی را در سال‌های منتهی به انقلاب 1905 میلادی توصیف می‌کند و به بررسی ظهور طبقهٔ پرولتاریا و نقش زنان در جامعه و مبارزات طبقات پایین می‌پردازد. این رمان از نظر لنین، بسیار مهم بود و نقطهٔ عطفی در ادبیات روسیه به حساب می‌آمد. این کتاب هم به‌دلیل اهمیت تاریخی و هم ارزش ادبی آن، به‌عنوان یک اثر هنریْ خوانندگان مدرن را مسحور خود می‌کند؛ یکى از بهترین نمونه‌هاى ادبیات کارگرى و راه‌ورسم مبارزه که دیگر به اثرى کلاسیک بدل شده است. این کتاب درمورد روایت عشق یک مادر به فرزندش و بازگوکنندهٔ تلاش مادری است برای رسیدن به خوشبختی برای خود، فرزند و مردمش. داستان این کتاب با شرح 50 سال از عمر یک کارگر آغاز می‌شود؛ کارگری که در کارخانه کار می‌کند و هر روز در دود کارخانه غرق است. خستگی او را آن‌چنان فرسوده کرده که دیگر تحمل هیچ‌چیز را ندارد و تنها به مست‌کردن پس از کار فکر می‌کند؛ چند لحظه‌ای که می‌تواند از دنیا جدا شود. خواندن کتاب مادر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم. درباره ماکسیم گورکی ماکسیم گورکی با نام کامل «آلکسی ماکسیموویچ پِشکوف» در 28 مارس 1868 به دنیا آمد. او نویسنده و فعال سیاسی اهل روسیه بود که پنج بار نامزد دریافت جایزهٔ نوبل ادبیات شد. او که از بنیان‌گذاران سبک ادبی واقع‌گرایی سوسیالیستی است، پیش از موفقیت در حرفهٔ نویسندگی به‌مدت 15 سال به اقصی‌نقاط امپراتوری روسیه مسافرت و چندین‌بار شغل عوض کرد. اثرات این تجربیات بعدها در نوشته‌های او مشهود بودند. او با دو نویسندهٔ معروف روسی، لئو تولستوی و آنتوان چخوف در ارتباط بود و در خاطراتش به آن‌ها اشاره کرده است. گورکی عضو فعال جنبش سوسیال‌دموکرات مارکسیستی بود و علناً با حکومت تزار مخالفت می‌کرد؛ برای مدتی نیز با ولادیمیر لنین و الکساندر بوگدانف از شاخهٔ بلشویکی حزب همراه بود، ولی بعدها به منتقد تندِ لنین تبدیل شد و او را شخصی بیش‌ازحد جاه‌طلب، بی‌رحم و تشنهٔ قدرت توصیف کرد که هیچ مخالفتی را هم بر نمی‌تابد. گورکی بخش عمده‌ای از عمرش را هم در دوران تزاری و هم بعدها در دوران شوروی، در تبعید خارج از روسیه گذراند. در سال 1932 با دعوت شخص استالین به اتحاد جماهیر بازگشت. معروف‌ترین آثار ماکسیم گورکی عبارتند از «در اعماق»، «مادر»، «بیست‌وشش مرد و یک دختر»، «آوای مرغ طوفان» و «دوران کودکی». ماکسیم کورگی 18 ژوئن 1936 درگذشت.