سوز و گداز نویسنده محمد رضا شرفی خبوشانی امیرحسین عابدی ناشر بنیاد فرهنگ ایران

مثنوی است عشقی عرفانی پیرامون پانصد بیت ، در عشق شاهزاده هندو که بروزگار اکبر شاه می زیسته و خود را در آتش افکنده است ، و بنام شاهزاده دانیال از شاهزادگان هندوستان سروده شده است . ...با سرودن همین مثنوی دلسوز است که آوازه و شهرتی دو چندان می یابد . این مثنوی نخستین بار با عنوان «سوز و گداز یا اکبر نامه» در سال 1289 هـ. ق در لکنهو به چاپ رسید و سپس میرزا داوود ایرانی (انند. ک . کوماراسوامی سیلانی ) مثنوی مذکور را به زبان انگلیسی ترجمه کرد و در سال 1912 در لندن چاپ و منتشر شد.شرح مثنوی سوز و گداز چنین است : جوان هندی شب زفاف سقف بازار بر سرش فرود می آید و می میرد. عروس جوان زیبایش را هر چه تسلی می دهند کارگر نمی افتد و خود را به رسم هندوان با شوهر خویش می سوزاند.