چه باید کردنویسنده لئو نیکولایوویچ خشتولستوی مترجم مهدی سمسار

تولستوی ، مثل همه داستان نویسها ،قهرمانان خود را از روی اشخاصی ساخت که آنها را می شناخت یا به وسیله دیگران شناخته بود. ولی البته ، از این افراد تنها به عنوان نمونه و «مدل » استفاده کرد، و وقتی قوه تخیل او روی آنها کار کرد ، موجوداتی شدندکه فقط شاخته نیروی ابداع خود او بودند. می گویند تولستوی کنت روستوف ولخرج را از روی پدر بزرگش ساخت و نیکولا روستوف را از روی پدرش و پرنسس ماری رقت انگیز و دلربا را از روی مادرش ..... در مورد دو مردی که می توان گفت قهرمان واقعی «جنگ و صلح» هستند، یعنی پیر بزوخوف و پرنس آندره ، عقیده عموم براینست که تولستوی خودش را در نظر داشته است . و شاید این گفته بی اساس نباشد که تولستوی چون از شخصیت «دوگانه» و «تقسیم شده» خودش آگاه نود ، کوشید با آفریدن این دو آدم متضاد از روی «مدل واحد» خود، خصوصیات روحی و فکری و اخلاقی خودش را روشن کند و بشناسد . از این لحاظ ، پیر و پرنس آندره شبیه هم هستند ، یعنی مثل خود تولستوی ، هر دو در جستجوی آرامش روحی و فکری اند ، هر دو سعی می کنند برای اسرار مرگ و زندگی پاسخی بیابند و هیچ مدام این جواب را پیدا نمی کنند ، ولی از طرف دیگر تشابهشان با هم بسیار کم است . پرنس آندره آدمیست شجاع ، جذاب ، که به نژاد و مقام اجتماعی خود می نازد ، شریف ، اما مغرور ، دیکتاتورمآب، ناشکیبا و بی منطق است. ولی با همه این نقائص اخلاقی ،موجود بسیار جالب بوجهی است...