مهر هفتم نویسنده اینگمار برگمن مترجم هوشنگ طاهری

تصاویر گلاسه شب سرما را با خود نیاورده است که خورشید، پیش از طلوعش، سوزی گزنده بر دریای بی رنگ می راند. شوالیه آنتونیوس بلوک که رو اندازش را کنار زده است روی چند شاخه کاج که برماسه ها گسترده شده، دراز کشیده است. چشمانش کاملا باز است و در نتیجه کم خوابی به سرخی گراییده. به خلاف اوریال یونز که درهمان کنار جنگل، میان سنگ ریزه ها و کاج های واسوخته افتاده، باخروپف به خواب سنگینی فرورفته است. مهر هفتم یا بهتر بگوییم مهر و موم هفتم، بیان یک رستاخیز است که نامش از بخش مکاشفه کتاب انجیل اخذ شده است و شاید دلیل اینکه برگمان این نام را برای این فیلم برگزیده است بدان علت باشد که وی می خواسته است رستاخیز فکری خود را نمایش دهد که در طی آن، خود را از قالبهای سنتی که پیش از این درگیر آن بوده است، رهایی بخشیده است. مهر هفتم فیلمی است از درون برگمان و حکایت یک سفر درونی است، یک کنکاش فلسفی و روحی است و شخصیت های داستان به نظر میرسد نماهایی از درون پرتلاطم این کارگردان بزرگ هستند و شخصیت هایی مجازی محسوب می شوند. آغاز فیلم به زمان بازگشت برگمان به ساحل نجات شروع می شود. بعد از ده سال شوالیه داستان فیلم، از جنگهای صلیبی بازگشته است. جنگهای صلیبی متعلق به آن زمانی است که شوالیه در ایمان و اعتقاد مذهبی خود شک نداشته است و با تحریک روح مذهبی خود – کشیش – خود را در آن مهلکه انداخته است. اکنون که بازگشته است دچار پریشانی فکری شده، و در ایمان خود به مذهب شک کرده است و از اینروست که مجبور است اینبار به مرگ فکر کند. وی قصد دارد در این مرحله تفسیر جدیدی از زندگی و مرگ ارائه دهد.... این فیلم اعتبار جهانی برگمان را در میانه دهه 1950 تضمین کرد و آوازه او را در محافل هنری و فرهنگی همه کشورها گسترانید. برای بسیاری که میانه چندانی با سینما نداشتند، مهر هفتم مظهر فیلم‌های روشن‌فکرانه و "سنگین" شد. این ارزیابی‌ها بیشتر متکی بر تحسین مایه‌های فلسفی و تمثیل‌پردازی‌های فیلم بود. مهر هفتم صریح‌ترین و بی‌واسطه‌ترین رویکرد به پرسش وجود خدواوند است (پرسشی که در فیلم به گونه‌های مختلف پاسخ می‌گیرد) و در برابر پس‌زمینه‌ای قرون وسطائی، و هم و جادو، سرگشتگی و ویرانی و اضطراب‌های هستی شناختی خودنمائی می‌کنند.